Het is bijna zeven uur ‘s avonds, op zich nog vroeg, maar voor veel van ons zit de eerste dag er al bijna op. En dat heeft alles te maken met het avontuur dat al achter ons ligt. Want wat reis hebben wij achter de rug. Het avontuur ‘Engeland’ is natuurlijk al maanden onderweg, maar het nam wel een speciale wending. Want woensdagavond hoorden wij dat onze boot vanuit IJmuiden niet af zou varen. Een storm in Schotland gooide roet in het eten. En dus vertrokken wij niet op vrijdagmiddag, maar op vrijdagavond om vervolgens midden in de nacht de overtocht te maken vanuit Duinkerken.
Dat we in Duinkerken aangekomen zijn is ook nog wel een wonder geweest, want even leek het er op dat we in Zwolle al zouden stranden. De deur van de bus was via de noodknop geopend en pas na meerdere resets wilde de deur dicht en konden we toch afreizen. In de buurt van Gent ruilden we van chauffeur, een oude bekende rijdt ons door Engeland. Alleen vanwege rijtijden mocht hij niet vanaf Zwolle al met ons op stap. Wij zijn blij dat hij weer ons rijdt en hij lijkt het ook wel gezellig te vinden weer met ons op stap te gaan.
Uitzicht vanaf de ferry
De overtocht verliep best soepel. Snel door de douane, nog wat wachten en dan om 4 uur voeren we weg. En konden we ook meteen aanschuiven aan het Full English Breakfast. Waar de een er niet aan moest denken, verorberde de ander enthousiast zijn maaltijd met worstjes, bonen en toast.
Door de reis met al die onderbrekingen vielen de meesten pas in slaap toen we op het Eiland aangekomen. Dachten wij dat de alternatieve overtocht het enige avontuurlijk in onze reis was, viel dat toch nog even tegen. Afgesloten snelwegen (door die storm) en dus een reis over allerlei lokale kronkelweggetjes. Door kleine stadjes, met een mooi uitzicht, maar ook met weilanden vol water en extra brede stromen. De storm heeft goed huisgehouden.
Toch wist onze chauffeur ons op de geplande tijd in Osmotherley af te leveren, waar we een hartelijk ontvangst hadden bij de jeugdherberg. De late lunch stond voor ons klaar en al snel vertrokken we weer naar het lokale kerkje. Dirigente Raghna had goed geslapen en wist ons allemaal weer geactiveerd en energiek te krijgen om toch nog een goede repetitie met elkaar te hebben. Eerst even rennen en springen op de plaats en toen ontspannen de muziek van morgen doorzingen. Met voldoende zelfzorg voor wie dat nodig had (“zing jezelf niet over de kop” is veel geroepen tijdens deze repetitie).
Oefenen in het lokale kerkje
Het kerkje van Osmotherley
Na afloop bleek dat we nog een bijzondere bezoekster hadden tijdens onze repetitie. Een lokale bewoonster hoorde ons zingen en kwam even buurten. Ze genoot van de muziek en het luisteren naar een koor in ‘haar’ kerkje.
Osmotherley, wat kunnen de Engelsen dit goed
Terug in de hostel hebben we de kamers verdeeld, de spullen uit de bus gehaald en even rust gepakt voordat we samen aan tafel konden. Een prima maaltijd met pizza, patat (dat klinkt als een betere combinatie dan je in eerste instantie zou denken) en een heerlijk toetje toe!
En zo zitten we hier dan, ondertussen om half 8, zijn de eerste koorleden al langzaam naar bed aan het gaan, maar zijn er natuurlijk ook nog genoeg leden die genieten van een ontspannen momentje en een slaapmutsje in de vorm van koffie of thee, bier, wijn of iets sterkers.
Een warm welkom bij het Youth Hostel
