Engelandreis 2019

LOGBOEK ENGELANDREIS ANTHEM OKTOBER 2019

zaterdagzondagmaandagdinsdagwoensdagdonderdag

De eerste dag – zaterdag 19 oktober

Er valt weinig spannends te melden, omdat de eerste dag en reis uitstekend verliep. Hoewel, een bierfontein ter huize van de familie van Dijk ’s morgens vroeg om half zes de buurt op stelten zette. Betekent dit bierrantsoen
voor de rest van de week. We zullen zien…

We gingen van de regen in de drup, van de drup in de koffie en van de koffie gingen we het schip in. De chauffeur bleek gereden te hebben met koningin Beatrix, dus hij zette er de vaart in, waardoor we twee uur eerder de overtocht konden maken. Een spannend moment werd beleefd toen we de snelweg dwars moesten oversteken. Op het gegil in de bus, gaf de chauffeur gas… en het lukte.

Ons onderkomen voor de komende week is een gezellige Youth Hostel in Colderton, omringd door dieren, op loopafstand van de snelweg, bedden in overvloed.

In Engeland aangekomen straalde de zon op ons neer / In de hostel was het nog lang niet gebeurd / De kopjes waren door de leden besmeurd / En toen waren wij, het corvee team van de dag, aan de beurt.
De maaltijd werd genoten, maar daarna was de koek wel op. Alleen koffie en thee ging er nog in. De kopjes waren ná de afwas nog nooit zo schoon geweest. We zijn trots op ons Hollandse werk.
De leden hadden meer slaap dan vaderlandsliefde

Vriendelijke groeten, het corveeteam van zaterdag, Gerda, Willemein, Willem, Henrico en Julia (we kijken met spanning of het volgende corveeteam ons werk kan overtreffen. We zullen zien…)

De tweede dag- zondag 20 oktober

Winchester en Portsmouth staan op het programma. Na een eerste nachtrust in ons 4 sterren hotel (ja,heus, zo staat het op de site) schoof iedereen via het buffet aan het Engels ontbijt met oploskoffie, wat afgesloten werd met de het eerste couplet van de “breakfastsong” van Goos. Na een energieboost o.l.v. Rachel zaten we om 9.30 in de bus. Strak op schema dus! In Winchester hadden we een half uurtje voor de dienst om even het prachtige stadje te bekijken. Even de sfeer geproefd, helaas te weinig tijd voor zoveel moois.

Om 11.00uur zaten we in een gereserveerd blok, op veilige afstand van het liturgisch centrum, om de kunst af te kijken van de eucharist. Na de dienst kwam iedereen via wat kruip-door-sluip-door weggetjes uiteindelijk weer met/ zonder gids bij de bus. Genietend van het mooie Engelse landschap reden we richting de kust. Toch wel prettig zo’n hoge bus, pardon, touringcar, met al die heggetjes…

Portsmouth, een hele andere ervaring, even schakelen na het idyllische Winchester. Massaal trokken we richting de zee, lekker uitwaaien met een mooi uitzicht, voor het eerste repetitieblok in de koorschool. Een van de Engelanddebutanten zat zich te verlekkeren aan de enorme hoeveelheid opgeslagen bladmuziek.

Na een uur repeteren hielden ons allemaal strikt aan het opgelegde stilzwijgen om onze stem rust te gunnen. Het tweede repetitiedeel vond plaats in de kathedraal ín koorkleding. Met humor en enthousiasme kregen we hulp van Joan, the decan. Wel of niet zitten, staan, buigen, lopen maar vooral lekker tempo houden in de hymnes, Het liefst met een ferme dreun op de pedalen van het orgel. Harry kreeg een figuurlijke trap onder z’n kont (of moet ik zeggen op de grond..), faster, faster!!

Het viel niet mee om ons te houden aan het Portsmouthtempo, maar het zong wel lekker! Onze eerste eucharist ever verliep naar tevredenheid. Het was even inkomen, wennen aan de nieuwe liturgie, maar we liepen met een voldaan gevoel in processie de kerk uit om vervolgens in de gangen de president de rug toe te keren…oh,oh,oh.

Moe maar voldaan zaten we in de bus na te kletsen, bij te komen, om vervolgens aan te schuiven aan het late diner: kip, aardappels en doperweten en mais, alleen de appelmoes ontbrak nog. Gelukkig troffen we die aan in de applecrumble.

Het was een mooie dag!
Clarie, Hilja, Lies en Tonny

Dag 3 van de jubileumreis!

Na het ontbijt moesten we uiteraard weer flink aan de bak voor de repetitie van vandaag. Psalm 106 moest toch nog even geoefend worden. 44 verzen, dat valt niet mee om die uit je hoofd te leren. Maar het ging eigenlijk best lekker, dat gaf ons wel goede moed.

Dus de bus in en op naar Farnham Castle. Daar aangekomen reden we de ingang van het kasteel finaal voorbij en raakten we verzeild in het eenrichtingsverkeer en smalle straatjes van Farnham. Henk liet toen zien wat hij allemaal in huis heeft door deze enorme bus in straatjes te keren en hij bleef het hoofd koel houden ondanks alle commentaren en meeleven uit de bus. Topper die Henk.

Het kasteel hebben we door een mooie wandeling te voet bereikt. Het kasteel bleek een ruïne maar gaf ons wel een echt Engelandgevoel.

Op naar Guildford. Een kathedraal boven op een heuvel torent uit boven de omgeving. Imposant. Om 13:30 uur kregen wij een workshop van Katherine, de eerst en enige vrouwelijke head of music van een kathedraal in Engeland. Wat was dat inspirerend. We kregen eerste iets te horen over de achtergronden van de koorschool en hoe dit werkt. Daarna werden we onderwezen in zeven aandachtspunten bij het zingen en hoe je dit kunt oefenen. En toen met onze eigen muziek aan de gang! Weeeeer psalm 106 maar nu met de Guildfordmethode. Al met al deskundig en sprankelend.
De generale repetitie viel niet mee. De afstand tussen de koorbanken was groot en we moesten allemaal wennen aan deze ruimte en akoestiek. Door een goede focus van iedereen herpakten we onszelf tijdens de Evensong en hebben we toch iets moois laten horen.

Terug in Cholderton was het tijd voor candlelight dinner. Twaalf mensen hadden zich aangemeld. Van serieus tot grappig naar hilarisch. De klapper van de avond vonden wij het ABC, we gingen er echt voor zitten. Goos kon het gelukkig kort houden en de D van Daisy kwam niet aan de beurt tot haar opluchting. Het was immers een ABC.
We kijken uit naar morgen, onze jubileumdag!

De corveeploeg: Hannie, Jacob, Janny en Christa. O ja en ook Ivan en Victor.

Dag 4 de Jubileumdag.

Slingers in de ontbijtruimte en zelfs in de bus. Een koor van veertig jaar jong! Gefeliciteerd.
Als verrassing is er, behalve het lied van Goos, ook een groet van Alita, Marleen, Willem, Raghna en Martien via video. De laatste sluit af met een geheimzinnig “tot ziens”. Vanochtend hebben we na het ontbijt even geen inzingmoment, maar vrije tijd. Dat is prima, want we hebben een strakblauwe lucht en verkleurende natuur om van te genieten. Rond 10.00 vertrekken we met de bus naar Salisbury. Lydia zorgt wederom voor de ‘two minutes of fame’ van de deelnemers van deze koorreis. Op de heenreis hebben we namelijk een briefje ingevuld met 2 waarheden en 1 leugen welke ieder apart zelf even toelicht; dit om elkaar beter te leren kennen.

Na een klein halfuur zijn we al in Salisbury. De torenspits is de hoogste in The UK en kan rekenen op veel waardering. Victor stelt een mooie wandelroute voor, langs de rivier Avon, en velen volgen! De plaatjes van groene weilanden met de grote kathedraal op de achtergrond zijn indrukwekkend. We waaieren uit, het éne groepje hierheen, het andere daarheen.

De kathedraal is een wonder op zich. Slechts in 50 jaar gebouwd, in 1 bouwstijl, met een enorme spits en een groot park eromheen. Vroeger was dit park een begraafplaats. Wát een dag: de strakblauwe lucht blijft, totdat we beginnen met repeteren want dan pas wordt het wat bewolkt. De herfstnatuur doet net zijn intrede en dit leverde ’s ochtends prachtige plaatjes op van het pittoreske Salisbury. Enkelen van ons bekijken ook alvast de kathedraal van binnen en het klooster welke het grootste in The UK is! Zelfs de best bewaarde kopie van de Magna Carta (een document wat de verhouding tussen de koning en de landsheren bepaalde, getekend dik 800 jaar geleden) ligt in het mooie Chapter House van de kathedraal.

We repeteren in the Bishop’s Palace uit de 13e eeuw (waar nu een school in zit) en hier is de concentratie, na een tijdje inzingen, goed. De Evensong staat op het programma om 17.30 en na afloop geeft dit uiteenlopende reacties onder de koorleden. Het is lastig om elkaar goed te horen en ook helpen we verbouwingen en de verhoogde werkplaats boven onze hoofden niet mee. Uiteraard ging er ook heel veel wél goed. Met name ons publiek gaf aan dat ze het erg mooi vonden klinken. Het bejubelde originele orgel van de kerk is niet in gebruik, maar toch is er indrukwekkend geluid te horen door de gehele kathedraal uit Harry’s handen (en voeten).

De geheimzinnige afsluiter van Martien, vanochtend, resulteert in een bezoek van hem en zijn vrouw! Hij wordt hartelijk welkom geheten en geniet van onze ondersteuning aan de Evensong.
We zijn alweer redelijk op tijd terug en nadat we nog wat mooie, avondlijke plaatjes van de kathedraal met verlichting schieten, zitten we allemaal weer terug in de bus naar Cholderton.

Vanavond staat er een pubquiz op het programma, net zoals de vorige keer voorbereid door Christa en Anne. Al snel zijn de zeven teams gevormd en zijn we fanatiek! De winnaar is het team ‘de Middelmaatjes’. Maar het team met de naam ‘Hahahahaha’ had, hoe raad je het, de meeste lol. 36 leuke en correcte vragen waar geen discussie over kon ontstaan. De gezelligheid gaat door tot in de kleine uurtjes en de wekker gaat voor de meesten rond half 8 weer; een nieuwe dag!